Timna Dijkhuizen: “Ik heb het altijd al leuk gevonden om met kinderen te werken”

Ik ben Timna Dijkhuizen en ik ben 19 jaar oud. Ik zit nu in mijn derde jaar van mijn studie Sociaal Pedagogische Hulpverlening in Den Haag en vind dit heel erg leuk. Vlak voordat ik met deze studie begon werd ik uitgenodigd voor ( ik denk de eerste) bijeenkomst van D-support. Dit was een presentatie over het goede doel en dat sprak mij erg aan. Ik kwam bij deze presentatie terecht omdat mijn gezin bevriend is met Agnes, een van de oprichtsters van D-support. Ik heb het altijd al leuk gevonden om met kinderen te werken en ook oppassen deed ik al een aantal jaar. Oppassen bij kinderen met diabetes was voor mij helemaal nieuw, maar daardoor vond ik het juist interessant en zag het als een uitdaging. Ook leek het mij een perfect bijbaantje om te combineren met mijn studie.

Bij deze presentatie waren ook gezinnen aanwezig die graag een oppas wilde hebben en hier vond ik eigenlijk meteen een perfecte match met een gezin. Ik pas hier tot op de dag van vandaag nog steeds bij op. Ik heb ook nog een paar keer bij wat andere gezinnen opgepast, maar door de afstand zijn voor deze gezinnen uiteindelijk andere matches gevonden.

Mijn ervaringen met het oppassen zijn eigenlijk allemaal positief. Ik heb een erg lief en leuk gezin waarbij ik oppas en de moeder van dit gezin heeft mij in het begin erg goed geholpen met alles en als het nodig is nu nog steeds. Er spelen zich bij het oppassen elke keer weer nieuwe situaties voor en daarbij overleg ik altijd met de ouders om te beslissen wat op dat moment goed is om te doen voor het kind. Wanneer ik een hele dag oppas bij dit gezin, heeft mijn oppaskind de hele dag door wisselende waarden, en het is mijn taak om deze zo constant mogelijk te houden. Dat is soms erg lastig, want kinderen zijn kinderen en die zitten zeker niet stil. Ik moet hiervoor altijd goed inschatten hoeveel ik voor het eten ga bolussen, zodat de waarde niet te hoog of laag uitkomt. Om dit goed te kunnen doen is communicatie met het kind en het kind goed kennen belangrijk vind ik. Op het moment dat ik aan het einde van zo’n dag een perfecte waarde zie, voelt dat super.

Om te weten hoe je een kind moet prikken om de waarden te zien en om te weten hoe je moet bolussen, heb ik bij de D-support trainingen en bij mijn oppasgezin geleerd. Bij D-support leerde ik vooral de standaard dingen, zoals wat een hypo is en hoe daarmee om te gaan, maar in de praktijk leer je daar per kind mee om te gaan. Elk kind is anders en daardoor ook de manier van omgaan met de diabetes.

Als ik een tip mag geven aan andere/toekomstige oppassers: Het zijn nog steeds kinderen en wij nog steeds oppassers. Het is heel belangrijk dat het oppassen leuk voor het kind en jezelf is. Meestal tijdens oppassen zijn de ouders weg voor een leuk uitje en ik vind dat tijdens het oppassen, de kinderen ook een leuke tijd moeten hebben.

 

Updated: 10 september 2017 — 10:58