Categorie: nieuwsbrief 2017 09

Agnes Clement- De Boers: Er ligt nog een hoop werk

De redactie van de nieuwsbrief had een interview met voorzitter Agnes Clement – De Boers, voorzitter van D-Support over het werk van D-Support.

Vraag: Wat heeft D support afgelopen jaar bereikt.

Agnes: Er zijn nu ruim honderd (kandidaat)oppassers verspreid over heel Nederland. Ongeveer 20 gezinnen hebben een oppas (per gezin blijken ongeveer 3 oppassers nodig)

Het matchen van gezinnen en oppassers gaat minder snel dan we aanvankelijk dachten. En dit heeft vooral te maken met wederzijdse wensen die niet altijd overeen komen. Beetje bij beetje leren we steeds meer wat er echt nodig en belangrijk is om een goede oppas passend in een gezin te vinden.

In de regio Tilburg is Karin van Leeuwen aangehaakt als regiocoördinator. Als moeder van een kind met diabetes had zij al plannen voor een oppasdienst. Het plan is om bij verdere uitbreiding van D-Support ook in andere regio’s coördinatoren te zoeken.

Om het hele proces  te ondersteunen en te verbeteren zijn we vanaf januari 2017 gaan samenwerken met Amrit Consultancy, die een bureaufunctie vervult en het ICT deel (vernieuwde website, elearning, webdatabase)

De eerste versie van de diabetes  e-learning is gemaakt en operationeel geworden, dank zij financiële steun van de Rotary Den Haag. Op deze manier kan de diabetes kennis van iedereen verbeterd en getoetst worden.

Vraag: Waarom deze dag voor oppassers en vrijwilligers

Agnes: Sommige mensen zijn al verbonden met D-Support vanaf het begin. Anderen zijn pas net aangeschoven. Wij denken dat het heel leuk en zinvol is als deze mensen met elkaar kennis kunnen maken en ervaringen kunnen uitwisselen. Hiernaast gebruiken we deze dag om de diabeteskennis op te frissen voor alle oppassers, en om over de ontwikkelingen van D-support te vertellen.

Maar eigenlijk is voor D-support de allerbelangrijkste reden van deze dag, om alle oppassers en vrijwilligers persoonlijk te kunnen bedanken voor eenieders inzet met, naar wij hopen, een hele leuke dag.

Vraag: Wat gaat D-Support in 2017 nog doen?

Agnes: Er zijn meerdere trajecten die lopen om D-Support verder neer te zetten;

– het verwezenlijken van een ‘oppas app’: samen met Diasit (Friesland) en het Diabetesfonds zal de al bedachte ‘oppas app’ gebouwd worden.

– Het realiseren van opvang op zorgboerderijen: soms is het wel heel fijn om naar een leuke plek te gaan zoals een boerderij voor een korte of langere periode. Het plan is om een pilot op te zetten bij een eerste zorgboerderij, waarbij de medewerkers door D-support in diabetes worden getraind.

– Het trainen van Buddy’s: voor Buddy netwerk Den Haag gaan, nog dit jaar, 10 buddy’s diabetesscholing krijgen. Hierna kunnen zij ingezet worden bij tieners met diabetes die wel een extraatje kunnen gebruiken.

– De samenwerking met de DVN en met stichting ‘Zorgeloos met diabetes naar school’ zal verder worden uitgewerkt

Er ligt dus nog een hoop werk. Maar met het geëngageerde team dat zich zeer betrokken voelt bij het werk van D Support kunnen we dit zeker gaan realiseren de komende tijd.

Guusje Neijens: D-Support traint oppassers

Guusje Neijens is diabetesverpleegkundige en medeoprichter van Stichting D-Support. Bij D-Support  bemiddelt en traint zij oppaskandidaten die daarna veilig kunnen worden ingezet bij kinderen met diabetes mellitus type1 (verder afgekort als diabetes)

Het idee voor gekwalificeerde diabetesoppas ontstond in 2012 op een diabeteskinderkamp waar Guusje en kinderarts Agnes Clement deel uitmaakten van het medische team. Ouders vertelden hoe lastig het is om oppas te vinden. Een diabetesoppas zou zeker een hele zorg van ouders afnemen. Guusje: “Agnes en ik keken elkaar aan en zeiden: dat knelpunt gaan we oplossen. We schetsten de grote lijnen en betrokken jongeren, ouders en professionals bij hun initiatief.”
Op Werelddiabetesdag op 14 november 2014 is Stichting D-Support opgericht. Het centrale doel is veilige oppas voor kinderen met diabetes zodat ouders hun zorg kunnen delen. Goed voor de gezondheid van àlle gezinsleden en voor het kind met diabetes in het bijzonder.

De redactie van de nieuwsbrief vroeg Guusje hoe de training tot diabetesoppas eruit ziet.

Kun je beschrijven hoe de training wordt ingevuld?

De training is ontwikkeld op basis van gesprekken met ouders, professionals en andere cursussen.

De training is opgebouwd uit een kennisgedeelte en een vaardighedentraining. Voor opppaskandidaten is deze training kostenloos.

Voorafgaand aan de vaardighedentraining doen kandidaten een E-learning over de basisbeginselen van diabetes. Daarin komen het ziektebeeld, de rol van voeding, insuline en omstandigheden aan bod. Ook de beleving en de benadering van kinderen wordt behandeld, want elke leeftijd heeft zo zijn eigen kenmerken. Een peuter van 3 jaar is anders dan een schoolkind van 6, 8 of 11 jaar.

De E-learning wordt afgesloten met een kennistoets. Zo garandeert D-Support een bepaalde basiskennis bij al haar oppaskandidaten.

In de vaardighedentraining – de naam zegt het al- wordt geoefend met realistische materialen.

Veiligheid staat voorop. Wat is belangrijk voor ouders, welk effect heeft insuline/voeding/spelen, wat zijn de do’s en de don’ts, wat neem je mee als je er op uit gaat? Ik bespreek situaties die zich kunnen voordoen. We besteden ook aandacht aan oppassen in het algemeen. Want óók broertjes en zusjes tellen mee! De precieze details ontvangt de diabetesoppas krijgt de van de ouders. Bij twijfel moet altijd met de ouders gecommuniceerd worden en hun instructies moeten worden gevolgd.

Stichting D-Support is volop in ontwikkeling. We werken met realistische materialen die de hulpmiddelenindustrie ter beschikking stelt. Dank daarvoor! D-Support hoopt ook in de toekomst te kunnen rekenen op de hulp van kinderdiabetesverpleegkundigen zodat ze haar werkgebied kan uitbreiden.

 

Timna Dijkhuizen: “Ik heb het altijd al leuk gevonden om met kinderen te werken”

Ik ben Timna Dijkhuizen en ik ben 19 jaar oud. Ik zit nu in mijn derde jaar van mijn studie Sociaal Pedagogische Hulpverlening in Den Haag en vind dit heel erg leuk. Vlak voordat ik met deze studie begon werd ik uitgenodigd voor ( ik denk de eerste) bijeenkomst van D-support. Dit was een presentatie over het goede doel en dat sprak mij erg aan. Ik kwam bij deze presentatie terecht omdat mijn gezin bevriend is met Agnes, een van de oprichtsters van D-support. Ik heb het altijd al leuk gevonden om met kinderen te werken en ook oppassen deed ik al een aantal jaar. Oppassen bij kinderen met diabetes was voor mij helemaal nieuw, maar daardoor vond ik het juist interessant en zag het als een uitdaging. Ook leek het mij een perfect bijbaantje om te combineren met mijn studie.

Bij deze presentatie waren ook gezinnen aanwezig die graag een oppas wilde hebben en hier vond ik eigenlijk meteen een perfecte match met een gezin. Ik pas hier tot op de dag van vandaag nog steeds bij op. Ik heb ook nog een paar keer bij wat andere gezinnen opgepast, maar door de afstand zijn voor deze gezinnen uiteindelijk andere matches gevonden.

Mijn ervaringen met het oppassen zijn eigenlijk allemaal positief. Ik heb een erg lief en leuk gezin waarbij ik oppas en de moeder van dit gezin heeft mij in het begin erg goed geholpen met alles en als het nodig is nu nog steeds. Er spelen zich bij het oppassen elke keer weer nieuwe situaties voor en daarbij overleg ik altijd met de ouders om te beslissen wat op dat moment goed is om te doen voor het kind. Wanneer ik een hele dag oppas bij dit gezin, heeft mijn oppaskind de hele dag door wisselende waarden, en het is mijn taak om deze zo constant mogelijk te houden. Dat is soms erg lastig, want kinderen zijn kinderen en die zitten zeker niet stil. Ik moet hiervoor altijd goed inschatten hoeveel ik voor het eten ga bolussen, zodat de waarde niet te hoog of laag uitkomt. Om dit goed te kunnen doen is communicatie met het kind en het kind goed kennen belangrijk vind ik. Op het moment dat ik aan het einde van zo’n dag een perfecte waarde zie, voelt dat super.

Om te weten hoe je een kind moet prikken om de waarden te zien en om te weten hoe je moet bolussen, heb ik bij de D-support trainingen en bij mijn oppasgezin geleerd. Bij D-support leerde ik vooral de standaard dingen, zoals wat een hypo is en hoe daarmee om te gaan, maar in de praktijk leer je daar per kind mee om te gaan. Elk kind is anders en daardoor ook de manier van omgaan met de diabetes.

Als ik een tip mag geven aan andere/toekomstige oppassers: Het zijn nog steeds kinderen en wij nog steeds oppassers. Het is heel belangrijk dat het oppassen leuk voor het kind en jezelf is. Meestal tijdens oppassen zijn de ouders weg voor een leuk uitje en ik vind dat tijdens het oppassen, de kinderen ook een leuke tijd moeten hebben.

 

Karin van Leeuwen regio coördinator voor D-Support in Brabant en ouder van een kind met diabetes

Karin van Leeuwen vertelt over haar ervaringen als regiocoördinator in Brabant.

 

Karin: “Mijn dochter Daantje (8 jaar) heeft sinds haar 4e jaar diabetes. Het gaat heel goed met Daantje. Ze is vrolijk, positief ingesteld en accepteert dat diabetes een onderdeel van haar leven is. Verder is ze goed in te stellen.  Ondanks dat het met ons goed gaat, had ik wel behoefte aan een oppas die kennis van diabetes heeft. Ik ging nooit weg voor het avondeten en na het avondeten paste meiden op zonder kennis van diabetes. Regelmatig werd ik gebeld of kon ik terug naar huis door een hypo, vervanging van de canule, sensor die weigert etc. Met die wetenschap in mijn achterhoofd, zat ik nooit echt ergens op mijn gemak als er oppas thuis was.  We merken dat ouders die een kind hebben met diabetes het in de praktijk lastig vinden om hun kind ‘los te laten’. Dat geldt ook voor andere ouders .Veel ouders hebben zelfs helemaal geen uitje meer voor zichzelf gepland sinds hun kind diabetes heeft. Ik zou graag willen dat meer ouders gaan ervaren hoe fijn het is om echt een avondje weg te zijn. Zonder steeds op je telefoon te kijken of het wel goed gaat thuis. Dat is goed voor ouders maar ook voor het kind.”

Karin is op het idee gekomen om een oppascentrale op te zetten in samenwerking met D-Support.

Karin: “We zijn onlangs gestart in de regio Tilburg. Dit door het inzetten van jongeren (16 plussers) die zelf diabetes hebben en het leuk vinden om op te passen. Wat ik bij D-Support  belangrijk vind is dat anders dan bij eerdere  initiatieven  het kind met diabetes en het gezin het uitgangspunt is waar een veilige en adequate oppas bij gezocht wordt. De oppassers worden middels training voorbereid op situaties die zich kunnen voordoen als je oppast bij gezinnen waar een of meerdere kinderen diabetes hebben. Diabetes hebben is overigens geen voorwaarde om te kunnen oppassen.

Daarnaast organiseer ik als vrijwilliger  samen met andere enthousiaste ouders 1 keer per jaar voor Kidz & Ko een familiedag voor families met kinderen met diabetes. Op die dag zie en hoor ik dat het ook heel anders kan zijn. Kinderen die het mentaal zwaar hebben, slecht ingesteld zijn, overbelaste gezinnen, ouders die hun baan opzeggen etc.”

Ze vertelt over de resultaten in Brabant.

Karin: “In Tilburg hebben we inmiddels een pool van 22 enthousiaste oppassers. Die zijn geschoold i.s.m. met D-Support en de diabetespoli van het ETZ in Tilburg. Als regio coördinator voor Brabant onderhoud ik contacten met gezinnen met een kind met diabetes die een oppas zoeken. Om vervolgens op zoek te gaan naar een geschikte match met 1 van de oppassers uit de pool. D-Support heeft veel dingen ontwikkeld waar ik dankbaar gebruik van kan maken zoals de e-learning module voor oppassers, contracten etc. Naast de regio Tilburg gaan we ook in Eindhoven starten i.s.m. 2 ziekenhuizen van Kidz & Ko in die regio.”