Ik ben wakker geworden. Ik voelde me niet zo lekker.

Soms voel ik me ‘s nachts niet lekker. Dan ga ik naar de slaapkamer van mijn ouders. Voordat ze gaan slapen komen mijn ouders altijd even kijken. Bij een lage waarde moet ik bij-eten en krijg ik daarna nog een slokje water om mijn tanden te beschermen. Soms controleren mijn ouders ‘s nachts extra mijn waarden als ik onrustig word. Dat ben ik al gewend hoor. Mijn bloedglucosewaarden zijn dan als een kermisattractie, die alle kanten op schommelt. Mijn ouders noemen zo’n nacht een “nachtdienst”. Sommige kinderen met diabetes testen èlke nacht, maar ik heb vooral last na het sporten, of na een feest. Of als ik ziek ben. Diabetes is grillig en niet te voorspellen, ook al letten we de hele tijd op. Maar ja, ik heb nu eenmaal diabetes en ik vind het intussen wel normaal. Het kan wel eens druk zijn voor mijn ouders maar we hebben toch altijd veel plezier. Ik wil ook heel graag weer eens ergens gaan logeren. Maar dan moeten opa en oma en de ouders van mijn vrienden eerst leren waar ze op moeten letten. Dat leren ze van D-Support. Ik ga weer slapen. Tot morgen 🙂